کد خبر: ۱۷۹
تاریخ انتشار: ۰۱ تير ۱۳۹۴ - ۱۵:۱۹
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
دوست محمد بلوچ درباره برنامه‌ریزی برای توسعه شهرهای ایران بعد از توافق احتمالی گفت:
اولین هدف در بحث سرمایه گذاری در حوزه چابهار بحث گردشگری است. بحث هتلینگ در شورای عالی معماری و شهرسازی کشور مصوب شده است. بحث سرمایه گذاری درسفرهای دریایی، هوایی و قطارهای سریع السیر است.
کلیدملی: چابهار منطقه‌ای با پتانسیل های خاص برای سرمایه گذاری است. منطقه ای جنوبی که به علت بی تدبیری بعضی کارشناسان و بی توجهی به بومیان با تجربه، دچار چالش و لغزندگی شده است. اما اگر قرار باشد بعد از توافق ایران در مذاکرات برای لغو تحریم ها میزبانی برای خیل سرمایه گذاران باشد نیازمند برنامه ریزی از پیش تعیین شده خواهد بود. «دوست محمد بلوچ» تا ماه گذشته عضوی از اعضای شورای شهر چابهار بود و برای ورود به رقابت‌های انتخابات مجلس شورای اسلامی استعفا داد. او معتقد است سرمایه گذاری افکار بزرگ اقتصادی می‌خواهد. «تسهیلات خاصی در کوتاه ترین زمان ممکن به سرمایه‌گذاران می‌دهیم. بعد از قرارداد زمانی مشخص را تعیین می‌کنیم. اگر زمان به پایان رسید ضمن پس گرفتن زمین میزان مشخصی جریمه می‌کنیم.» 

با توجه به این که امکان توافق ایران در مذاکرات لوزان سوئیس وجود دارد و این موضوع راه سرمایه گذاران را هموار خواهد کرد، اگر «چابهار» را مثالی برای این موضوع در نظر بگیریم و این شهر میزبان سرمایه‌گذاران باشد، چه برنامه هایی برای توسعه شهر و جذب بهتر سرمایه‌گذاران مطرح است؟ 

امیدوارم همان طوری که دوستداران نظام به دنبال برداشته شدن تحریم‌های ناعادلانه علیه ایران هستند این اتفاق بیفتد. ایران با نامردی‌های آمریکا و دوستانش دست و پنجه نرم می کند. با این حال آنان دست از سر ما بر نمی‌دارند. همیشه دورنگی و ریاکاری‌هایی داشتند و به قول مقام معظم رهبری هیچ وقت صداقت نداشتند. اما امیدوارم توافق به وقوع بپیوندد. با توجه به موقعیت شهر چابهار باید بگویم این شهر عروس ایران است. با توجه به اینکه چابهار فاصله دریایی و راه اقیانوسی دارد دروازه ورودی اقیانوسی به کشور است. نزدیک ترین فاصله به خاورمیانه و بازارهای هدف جهانی که در آسیای میانه و کشورهای افغانستان، پاکستان و تا سطحی هندوستان نقش بسیار موثر داشته است. نظام جمهوری اسلامی اولین منفعت برداشته شدن تحریم ها را می تواند در چابهار کسب کند. همچنین زمینه برای سرمایه‌گذاری در چابهار مهیا می‌شود. 

به طور مشخص شورای شهر چابهار چه برنامه‌هایی دارد که اگر تحریم‌ها لغو شد بتواند توسعه شهر را به سرعت پیش ببرد و اگر هم چنین نشد بتواند راهکارهایی ارائه کند که ما برپایه اقتصاد مقاومتی راهبردهای خود را پیش ببریم؟
اولین هدف در بحث سرمایه گذاری در حوزه چابهار بحث گردشگری است. بحث هتلینگ در شورای عالی معماری و شهرسازی کشور مصوب شده است. بحث سرمایه گذاری درسفرهای دریایی، هوایی و قطارهای سریع السیر است. همه این موارد زیرساخت می خواهد. اولین بحث در سرمایه گذاری بحث گردشگری است. مسئله دوم شیلات است زیرا ما به دریای آزاد راه داریم. اما در  بحث صید و صیادی در دریای خزر به دلیل مسائل زیست محیطی تقریبا هیچ کس استقبال نمی کند.  سواحل بندر ماهشهر تا بندرعباس بوی نفت و تعفن می‌دهد. مسائل زیست محیطی صید و صیادی را تحت شعاع خود قرار داده‌است. منطقه مکران تنها جایی در کشور است که ماهی‌های سالم در آن صید می‌شود. فقط حوزه شهرستان کنارک و چابهار حدود 80 درصد صید ماهی های تن و صنعتی را به خود اختصاص داده‌است. این موضوع نقش بسیار بزرگی در کشور ایفا می‌کند. ما در این بحث هم جذب سرمایه گذار داریم. بزرگترین سرمایه گذارها در بحث صید و صیادی شیلات در چابهار مشغول به کار هستند. بحث بعدی ترانزیت است که چابهار می‌تواند نقش ایفا کند. همان طوری که اشاره کردم در بحث ترانزیت مسائل ریلی، جاده ای، هوایی، راه آهن و اسکله که مهم‌ترین و موثرترین نقش را دارند مشغول به کار است. وزیر راه و شهرسازی به این موضوع پی برده که اسکله موجود در چابهار باید در دو فاز تا شش میلیون تن ظرفیت، داخل شهر باقی بماند. بالای 6 میلیون تن تا 90 میلیون نیز در حاشیه چابهار قرار است در حوزه دریای عمان اسکله بزرگی را تاسیس کنند. این گونه است که نقش سرمایه گذاران داخلی و خارجی می‌تواند پررنگ باشد. زیرا ساخت اسکله و توسعه ترانزیت تاثیر به سزایی دارد. 

با توجه به نبود امکانات کامل در چابهار در مورد رفت و آمد، آیا برنامه ای از سوی شورای شهر وجود دارد که سرمایه گذار بتواند با حداقل زمان به شهر وارد و خارج شود؟ آیا شورای شهر می‌تواند بروکراسی اداری را تسریع کند تا برای سرمایه گذار در راه اندازی مشکلات اداری به وجود نیاید؟
این موضوع مختص شهر چابهار نیست و متاسفانه دامنگیر تمام کشور است. مواردی مانند کاغذ بازی و فرستادن افراد به دنبال مجوز گرفتن و حتی بحث‌های رانت خواری فقط مختص یک نقطه نیست. این مسئله به طور کل در جاهای مختلف ساختار اداری وجود دارد. قطعا چابهار هم مستثنی نیست. ما به عنوان نمایندگان مردم در حوزه کاری مربوط به خود و شهرداری به شهردار تذکر دادیم. شهردار هم فردی لایق است. ما قطعا جلوی این مسائل را خواهیم گرفت و امیدوارم بتوانیم در مقابل این مسائل مانع باشیم. اما با توجه به توانمندی اعضای شورای شهر، فرماندار و همچنین شهردار در بحث سرمایه گذاری مشکل نداریم. تسهیلات خاصی هم در کوتاه‌ترین زمان ممکن به سرمایه گذاران می‌دهیم. باید بگویم که نمونه قراردادها آماده هستند اما ما سرمایه‌گذار واقعی می‌خواهیم. ما نیاز به افرادی نداریم که فقط وقت صرف کنند و با در اختیار داشتن زمین از ارزش افزوده آن استفاده کنند. زیرا این به اثبات رسیده که برخی زمینی را می‌خرند و به بهانه سرمایه‌گذاری موجب افزایش قیمت آن می‌شوند اما هیچ کاری انجام نمی‌دهند. بعداز مدتی ارزش افزوده آن زمین برای هفت پشت آنان کافی است. ما تصمیم داریم این موضوع را به حداقل برسانیم. تحقیق کردیم تا سرمایه گذار را از کسی که می‌خواهد به صورت صوری سرمایه گذاری کند جدا کنیم. هر فرد سرمایه گذاری می‌تواند میزان پول خود را اعلام کند. بعد از این مرحله همراه با تذکرات لازم قرارداد می بندیم و زمانی مشخص را تعیین می‌کنیم. اگر در زمان مشخص شده شروع به ساخت کردند که مسئله ای وجود نخواهد داشت. اما اگر زمان به پایان رسید ضمن پس گرفتن زمین میزان مشخصی جریمه می گیریم. زیرا ما دنبال سرمایه گذار هستیم و پای این کار کاملا ایستادیم. تسهیلات ما به سرمایه گذار علاوه بر تخفیف، در اختیار گذاشتن زمین در حد مجانی است. در واقع ما شرایط را اول سخت می گیریم زیرا معتقدم جنگ اول به از صلح آخر است. بنابراین با سرمایه‌گذار صحبت می‌کنیم تا سنگ‌ها را وا بکنیم. فردی که دنبال کار است می‌ماند و آن کس که به دنبال سواستفاده از همان لحظه اول می رود.

چه بسته های پیشنهادی برای ترغیب و تشویق سرمایه گذاران وجود دارد با توجه به این که در صحبت های خود به نیازمند بودن سرمایه گذار اشاره کردید؟
مواردی مانند کمک در کسب پروانه های ساخت و تخفیفات ویژه را در دستور کار داریم. چند نفری که در حال حاضر در بحث ساختمان پزشکان و توریسم درمانی مشغول هستند بسیار ابراز رضایت داشته‌اند. یعنی در بحث‌های مختلفی ورود کردیم. ما در بحث هتلینگ از سرمایه گذاران استقبال می کنیم. زمین با کمترین قیمت در اختیارشان می‌گذاریم. یعنی در این حد به افراد سرمایه گذار کمک می‌کنیم. بنابراین با وجود این تخفیفات اگر ساختی مشاهده نشد خود آنان مقصر هستند.

با توجه به اینکه کشتی های بندر از 45 هزار به 90 هزار تبدیل شده است توسعه بندر چابهار قرار است چه آثاری بر شهر بگذارد؟ همچنین چه عواقبی را به دنبال خواهد داشت؟
پاسخ به این سئوال مستلزم برگشت به عقب است. زمانی که بندر را برای توسعه آماده می‌کردند بومیانی که صدها سال خود و نیاکان آنان لب دریا مشغول به کار بودند با بخشی از طرح مخالفت کردند.  مهندسان و مشاوران جوان وقتی برای طراحی فرستاده شدند این افراد درخواست داشتند که بندر را تا جایی مشخص پیش نبرید، بلکه سمتی را که ما می گوییم بسازید. اما افراد فرستاده شده در پاسخ به بومیان گفتند ما سال ها تحصیل کرده‌ایم و شما بی سواد هستید. به نظرات کارشناسان محلی بی توجهی شد و اکنون که توسعه بندر به ظرفیت شش میلیون تن هم نرسیده دچار چالش شده است. در گذشته نسیم صبحگاهی معطر بود اما حالا بوی تعفن در شهر می‌پیچد. الان ضمن این که هزینه گزافی به بندر تحمیل کردند به شهروندان و محیط زیست نیز ضرر زده‌اند. دریا هیچ مرده‌ای را مجال نمی دهد. دریا می گوید من سرزنده هستم و باید زنده ها را در خود نگه دارم. به همین دلیل مرده ها را بیرون پرت می کند. دقیقا سر شاه راهی که لاشه های ماهی ها و گندیده هایی در دریا ریخته شده به شهر برمی گردند. همین بوی بد با نسیم صبحگاهی به خانه و زندگی مردم میزند. یعنی آرامش مردم را گرفته است. اگر از مردم در این باره  سئوال کنید بسیار ناراضی هستند. حتی بستن قرارداد برای جا به جایی مرجان ها که بهترین نوع مرجان های دنیا بودند ناموفق بود. کارشناسان می گویند 80 درصد این جا به جایی ناموفق بوده و باعث مرگ مرجان‌های بی نظیر دنیا شده است. این اتفاق به محیط زیست ضربه زد.

با توضیحاتی ک دادید، اوضاع شهر چابهار و توسعه آن  را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
اگر قرار باشد در همین شرایط فعلی با اسکله فعلی فازهای بعدی را در همین منطقه اجرایی کنند شهر دچار چالش می‌شود. بندر بزرگی با 90 میلیون تن را با یک ضرب و تقسیم ساده ببینید روزی چقدر خروجی دارد و ترافیکی ناخواسته بر شهر تحمیل می شود. طی 20 سال گذشته ترافیک وارد بندرعباس شده بود. نماینده بندرعباس در مجلس آن زمان به وزیر راه و شهرسازی که آقای خرم بود خطاب می کرد که زن و بچه های شما در بندرعباس نیستند بلکه خانواده ما زیر کامیون ها له می شوند. بنابراین همین مسئله می آید سراغ چابهار و قربانی می‌گیرد و برای شهر معضل ایجاد می‌کند. اگر روزی هزارتا کامیون وارد شهر شود و سرنشینان آن فقط دو نفر باشند ببینید چه جمعیتی به شهر تحمیل می‌شود. مضاف بر این که ایجاد راه‌آهن و قطار هم هیچ راهی به بندر ندارد. حدود 20 سال است که بحث ورود قطار و احداث راه آهن مطرح است. اما هنوز که هنوز است کارشناسان بدون داشتن ذهنیت خاص کارشناسی می کنند. هنوز نمی دانند قطار از کجای شهر باید برود و اتفاق نظر ندارند و هر کس پیشنهاد متفاوتی دارد. اگر این گونه باشد بندر چابهار دیگر بندر چابهار نمی شود بلکه شبیه حلشیه‌نشین‌های تهران می‌شود. اینجا می‌توان گفت کنار دریا تشنه لب نشسته‌ایم. من از طریق این نشریه استدعا می کنم که مسیر ورود قطار به چابهار را به درستی جانمایی کنند. بهتر است ایستگاه راه آهن را در جای مناسب خود جانمایی کنند. در دنیا سنگ ها و کوه ها را تخریب نمی کنند تا به دریا بریزند. الان بهنظر می‌رسد جانمایی بندر و اسکله آن هم جای ابهام دارد. 

نظر شما‌
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد
آخرین اخبار