کد خبر: ۲۰۶۷
تاریخ انتشار: ۳۰ آذر ۱۳۹۴ - ۱۲:۴۲
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
گاه پزشکانی در تهران به مراجعه ی روزانه هفت نفر در یک کلینیک اشاره می کنند که چنین افرادی سعی می کنند وجود خشونت خانگی در زندگی شان را از پزشکان نیز بپوشانند.
کلیدملی : دکتر شیرین احمدنیا، عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی، در مراسم افتتاحیه همایش پیشگیری از خشونت خانگی که در سالن ولایت اردبیل برگزار می شود، گفت: در بررسی خشونت ملاحظه می شود که ما به خشونت خو گرفته ایم و این پدیده مثل هوایی ما را در بر گرفته است. 


وی  همچنین در این باره افزود: خشونت خانگی محدود به خانم ها هم نیست و هر دو گروه زن و مرد را هم در برگرفته و یا این رفتارها در جامعه نرمال تلقی میشوند و تصور می شود که امری رایج است که در همه خانواده ها اتفاق می افتد.
مدیرکل پیشگیری از آسیبهای اجتماعی بهزیستی گفت: این رفتارها که میبینیم عادی تلقی می شود، در فرایند جامعه پذیری افراد به الگوهای عادی زندگی روزمره تبدیل می شود و گاه رفتارهای پرخاشگری خشونت آمیز به عنوان صفات جنسیتی پذیرفته شده است. 
وی با اشاره به ابعاد جسمانی، روانی، کلامی و اقتصادی خشونت گفت: متأسفانه اصل خشونت در جامعه ی ما حاکم است و در مورد دختران هم با اعمال خشونت در همه مراحل زندگی حتی قبل از تولدشان با ترجیح جنسیتی اعمال می شود. 
احمدنیا با اشاره به وجود چنین رفتاری در کشوری مانند چین گفت: در این کشور هم حتی پنجاه میلیون جمعیت زنان در جمعیت کل کشور کمترند چرا که با وجود الگوی تک فرزندی وترجیح جنسیتی برای داشتن فرزند پسر، این رویه رخ داده است. 
وی اشاره کرد: وقتی چنین رفتارهایی عادی تلقی شوند، حتی آگاهی برای مقابله با آن نیز وجود نداشته و ارزشهای مثبت نیز تلقی می شوند، مثلا فردی که صاحب غیرت است، انتظار می رود زن وی از او بترسد و گاه هم اتفاق می افتد که در قالب همین موضوع مردی سر زن خود داد بکشد.
احمدنیا با اشاره به چنین الگوهایی در ایران، گفت: در فرهنگ ایرانی، نمادهای مردانه توأم با خشونت وجود داشته، بزن بهادر بودن فرد را هم گاه مورد پذیرش قبول قرار می دهیم و با این روش پذیرش این خشونت از سوی یک فرد به یک پدیده ی عادی تبدیل می شود. 
مدیر گروه جامعه شناسی پزشکی و سلامت انجمن جامعه شناسی ایران، خاطرنشان کرد: در حال حاضر هویت جنسی زن و مرد متعارف این پدیده را پذیرفته و توجیه کرده است و تا زمانی که در رابطه ای ظالم و مظلوم مشخص نشود و نابرابری پدیده ای رایج تلقی شود، هچ وقت ریشه کن نخواهد شد.
احمدنیا با اشاره به وجود خشونتهای جسمانی گفت: گاه پزشکانی در تهران به مراجعه ی روزانه هفت نفر در یک کلینیک اشاره می کنند که چنین افرادی سعی می کنند وجود خشونت خانگی در زندگی شان را از پزشکان نیز بپوشانند. 
وی گفت: این نوع پوشیدن راز خشونت در خانواده ها ناشی از این آگاهی متعارف است که در چنین رفتارهایی زنان خود را مقصر اتفاقات پنداشته اند، چرا که این نوع خشونتها در اتفاقات موجود در روابط همسری آنان توجیه شده و آنان را در موقعیت مظلوم قرار نمی دهد.
احمدنیا با اشاره به بروز چنین پدیده ای در عموم طبقات اجتماعی گفت: دامنه ی خشونت خانگی تا جایی است که حتی در طبقات بالا و زنان تحصیل کرده نیز دیده شده و در حال حاضر این پدیده به صورت امری فارغ از طبقه درآمده است.
عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی با اشاره به ابعاد روانی خشونت، گفت: این پدیده به دلیل عدم امنیت زنان در جامعه از یک پدیده ی فردی و خانوادگی به یک پدیده ی اجتماعی افزوده می شود چرا که زنان به خاطر عدم پذیرش اجتماعی همواره در موضع عدم امنیت قرار دارند.
وی افزود: زنان علی رغم تحصیلات بالا با موانع فرهنگی برای اشتغال مواجه هستند و عمدتاً در شرایط بی پناهی و عدم استقلال مالی قرار دارند و در این وضعیت، قهر مردانه، ترشرویی و تهدید به جدایی موجب تعمیق ابعاد روانی خشونت در زنان می شود. 
مدیرکل پیشگیری از آسیبهای اجتماعی سازمان بهزیستی تصریح کرد: به این صورت برای زنان جامعه یک وابستگی یک طرفه به مردان به وجود آمده و کسی که صاحب قدرت هست، در مرحله فرادست، امکان اعمال قدرت و خشونت را پیدا کرده است. 
احمدنیا با اشاره به اهمیت امنیت در زندگی زناشویی اشاره کرد: با این وجود دامنه امنیت برای رابطه زناشویی تا جایی ضرورت دارد که حتی روابط صمیمانه زناشویی نیز بایستی با رعایت احساس امنیت انسان ها اتفاق بیفتد. 
احمدنیا، سالمندان و خشونت علیه آنان در خانواده ها را مورد تأکید قرار داده و گفت: سالمندان نیز در وضعیت فرودست قرار داشته و محروم از امکانات رها شده اند و با توجه به این که کشور در شرف افزایش سالمندی قرار دارد، توجه مسئولین باید به این مسئله معطوف شود.
وی با اشاره به ابعاد دیگر خشونت خانگی اشاره کرد: شکلی از ازدواج در سنین پایین از هجده در کشور وجود دارد و حدود هفده درصد از ازدواج های موجود را شامل می شود، در حالی که این الگو از نظر روانی، حقوقی و پزشکی به صلاح فرد نیستند.
احمدنیا با اشاره به ضرورت آموزش جنسی در جامعه گفت: سلامت جنسی از مولفه های سلامت اجتماعی است ولی در جامعه ما کمترین آموزش در زمینه سلامت جنسی وجود داشته و بدترین تجربیات اعمال خشونت نز در چهارچوب تعهد اتفاق می افتد. 
وی افزود: عدم آموزش جنسی، به مخدوش شدن الگوهای جنسی زندگی سالم که این روزها در معرض تصاویر مستهجن جنسی نیز قرار گرفته، انجامیده و سلامت خانوادگی را به خطر انداخته است، که بسیاری از طلاق ها به موجب همین موضوع اتفاق افتاده اند. 
احمدنیا گفت: در کشورهای توسعه یافته برنامه های زیادی برای حمایتهای قانونی از خانواده ها در برابر این پدیده مورد توجه قرار گرفته است و علی رغم این که در کشور هند یک سوم نمایندگان مردم را زنان تشکیل می دهند، باز خشونت خانگی دیده می شود ولی سازمان های غیردولتی با ساختن خانه های امن و اشتغالزایی برای زنان آسیب دیده از خشونت خانگی از آنان حمایت می کنند.
این مدرس دانشگاه، با اشاره به راهکارهای مدنی در خصوص کاهش و از بین رفتن خشونت خانگی گفت: باید به ترویج رفتار مدنی پرداخته و به تربیت شهروندانی که الگوی جدید مدنی را جایگزین الگوهای غلط قبلی می کنند اقدام کنیم.
وی با اشاره به ضرورت رفع تبعیض در جامعه، گفت: هرگونه تبعیض علیه گروه های قومیتی، جنسی و حتی سنی موجب بروز خشونت برای این گروه ها می شود.
احمدنیا گفت: خشونتهای شهری، جنسی، خانگی و ... به هم مرتبط بوده و حتی به شکل گیری خشونت در سطوح دیگر حتی خشونت سیاسی نیز می انجامند. 
وی با اشاره به ظرفیت به شعر سعدی در مورد همدردی اعضای عالم، گفت: باید مسئولیتی که از پیش در سنت فرهنگی ما در قبال اعضای دیگر جامعه وجود دارد را احیا کرده و به کاهش نابرابری ها که می تواند جرم ها و رفتارهای خشونت آمیز را کم کند توجه کنیم چرا که وقتی آدم ها در سطوح برابرتری قرار داشته باشند، احساس همدلی بیشتر خواهند داشت.

نظر شما‌
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد
آخرین اخبار