کد خبر: ۳۱۰
تاریخ انتشار: ۲۰ تير ۱۳۹۴ - ۰۹:۰۳
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
تعریف جامع و کاری از حوزه شهری تا به حال شکل نگرفته است. ما این بحث را به کرات در محافل مختلف مطرح می کنیم. به هرحال ما در منطقه‌ای زندگی می‌کنیم که 90 سال قدمت شهری و بنیاد شهرسازی دارد. اما امروزه می‌بینیم که بسیاری از صاحبنظران شهر زابل را به عنوان یک روستای بزرگ تعریف می‌کنند
کلیدملی: وقتی از سیستان سخن به میان می‌آید ما را به یاد شهر سوخته‌ای می‌اندازد که با وجود تاریخی بودنش از طرح لوله کشی آب برخوردار بوده است. اما اکنون که در قرن بیست و یکم زندگی می‌کنیم متاسفانه، امروز این امکانات به طور فنی و کارشناسی شده وجود ندارد. «آب شرب مردم که مسئله حیاتی است شکل نگرفته چه برسد به بحث فاضلاب و شکل گیری آن در این منطقه. امیدوارم مسئولان به شهر ما بیایند تا متوجه مشکلات و معضلات شوند شاید بتوان از این وضع نجات یافت.» این‌ها قسمتی از حرف‌های «احمد میر» رئیس شورای اسلامی شهر زابل است. در ادامه گفت‌وگوی کلید ملی را با احمد میر درباره اوضاع اجرایی شدن تصفیه فاضلات در شهر زابل را می خوانید.

آیا در شهر شما طرحی برای تصفیه فاضلاب وجود دارد و در زمینه ایجاد کارخانه تصفیه فاضلاب اقدامی شده است؟
هیچ اقدامی در اینباره نشده است و کارایی لازم را ندارد. چند حوضچه وجود دارد که توسط کانال‌های خروجی که در انتهای آن وجود دارد تخلیه می‌شود. کانال‌ها اطراف شهر قرار دارند و مردم عام برای مصرف کشاورزی از آن استفاده می‌کنند. بنابراین در زمینه تصفیه اقدامی نشده و آن طور که باید توجهی وجود نداشته است. متاسفانه بحث فاضلاب را به شکلی که بخواهد موثر باشد نداریم. 

برای اجرای طرح تصفیه فاضلاب در شهر زابل آیا می‌توان از بخش خصوصی استفاده کرد و آیا افرادی وجود دارند که چنین سرمایه‌گذاری را دست بگیرند؟
اگر اعتبارات خاصی داده می شد شاید امید این اتفاق که بخش خصوصی بخواهد برای تصفیه فاضلاب اقدام کند رخ می‌داد. من بعید می‌دانم که یک پیمان کار یا شرکت خصوصی بخواهد به این منطقه بیاید و خود را حلق آویز کند. بنابراین تاکنون کسی که بخواهد این کار مثبت را انجام دهد مشاهده نشده است. بحث فاضلاب از همان ابتدا چند بحث دیگر را دنبال می‌کرد. طرح جمع آوری آب‌های سطحی را عنوان کردند که در مقطعی تعطیل شد و بعد مجددا تامین اعتبار کردند که کمی گسترده تر شد. نهایتا براساس اذعان عامه مردم شبکه لوله‌ای راه اندازی شد که یک کار غیرفنی و غیر اصولی بود. چرا که مشخصا این کار قفل کرده است و به محض بارش باران همه جا بسته می شود. همین موضوع  بیانگر این است که شکل گیری این کار اساسی، بنیادی و راهبردی دقیق نبوده است. با این تفاسیر نمی‌توان انتظار داشت که امروز فاز بعدی، اجرای پروژه تصفیه پسماند فاضلاب باشد که بخواهند استفاده دیگری از آن داشته باشند.

شما به عنوان رئیس شوراهای شهر زابل آیا پیگیر این موضوع بوده‌اید که تصفیه فاضلاب به طور گسترده در شهر اجرایی شود؟
در سطح منطقه و استان مطرح شده و همین الان هم پیگیر این موضوع هستم. اما متاسفانه هیچ اتفاق مثبتی رخ نداده است. ما حتی در بحث شبکه آب شرب که بیش از 50 سال قدمت دارد و در حال حاضر دچار فرسودگی شده است مشکل داریم. این موضوع به کرات مورد انتقاد مردم بوده است. در هرحال هنوز اتفاق مبارکی رخ نداده است که بگوییم در بخشی کار انجام شده اساسی‌تر است. در واقع آب شرب مردم که حیاتی است شکل نگرفته، چه برسد به بحث فاضلاب و شکل گیری آن در این منطقه. امیدواریم در سال 94 مسئولان و دولت مردان به شهر ما بیایند تا متوجه مشکلات و معضلات موجود شوند تا شاید بتوان از این وضع نجات یافت.

آیا شما اعلامیه و یا فراخوانی در مورد جذب سرمایه گذار در این منطقه نسبت به موضوع فاضلاب نداشته‌اید؟
خیر، زیرا تعریف جامع و کاری از حوزه شهری تا به حال شکل نگرفته است. ما این بحث را به کرات در محافل مختلف مطرح می کنیم. به هرحال ما در منطقه‌ای زندگی می‌کنیم که 90 سال قدمت شهری و بنیاد شهرسازی دارد. اما امروزه می‌بینیم که بسیاری از صاحبنظران شهر زابل را به عنوان یک روستای بزرگ تعریف می‌کنند. هرچند این سخن به جا است و خود من نیز این مطلب را تایید می‌کنم. این مطلب بیانگر این است که کسی نیامده شهر زابل را به معنای واقعی ببیند. شهری که قدمتش معادل با بسیاری از کللان شهرهای امروزی ما است. در استان اولین شهری بوده است که شهرداری داشته اما امروز از همه عقب تر است. حتی در حوزه تفصیلی شهری با نگاهی عامیانه از سوی کارشناسان طرحی را تعیین کردند که هیچ کس نمی‌تواند اجرایش کند. نه شهرداری و نه مردم نمی‌توانند اجرایش کنند. این موضوع نشان می‌دهد مدیرانی که پای کار بودند کار بنیادی و ریشه‌ای انجام ندادند و با نگاهی ساده انگارانه شکل گرفته است. مانند این که دو خانه شخصی به مساحت حدود 400 متر مربع  را فضای آموزشی تعریف کردند. حالا شما تا آخر موضوع را بخوانید که چقدر نگاه کارشناسان نگاهی غیر فنی بوده و یا هرچیز دیگر را که به آن اطلاق دهیم صدق می کند. استناد آنان در اینباره تابلو مثلا مدرسه غیرانتفاعی است که بر سر درش نصب بوده است. در حالی که در تعریف مراکز آموزشی حداقل 5هزار متر یا 7 هزار متر مطرح شده که تمام آیتم خاص آموزشی، ورزشی و فرهنگی که می‌توان از آنان بهره کاری گرفت گنجانده شود. این یک نمونه بارزی بود که به عنوان مثال ذکر شد.

با توجه به آب و هوای گرم و خشک منطقه استفاده از کانال‌های بتنی به علت تبخیر آب نه تنها به حل مسئله کمک نمی‌کند بلکه خود مشکلی دیگر است آیا برای این موضوع تدبیری از سوی مسئولان انجام شده است؟ 
در حال حاضر چند پروژه مربوط به کانال‌ها که اصطلاحا «انحار هوایی» گفته می‌شود به صورت ناتمام مانده است. متاسفانه آن هم طرح ناقصی بود که به جا مانده است. با توجه به تاکید و سفارش خاص مقام معظم رهبری اقدام به طرح آبرسانی تحت فشار به وسیله لوله شده است و مطالعات مربوط به آن هم انجام شده است. امیدواریم این پروژه به جهت اجرا برای مردم موثر و مفید باشد. در غیر این صورت کارهای انجام شده تا به الان نتوانسته پاسخگوی کمبود آب و سال های خشکسالی باشد.

آیا این موضوع درست است که در گذشته اقداماتی در جهت ساخت تصفیه فاضلاب انجام شده اما به صورت ناقص مانده باشد؟  
من حداقل در اینباره اطلاعی ندارم و بعید می‌دانم. آن چه که هست در ابتدا بحث جمع آوری آب‌های سطحی بوده است. بعدها مقداری گسترده‌تر کردند و لوله گذاری شد. البته نه به صورت فنی و براساس کار علمی که با شیب بندی و پمپاژ مناسب باشد. این کار از نظر شکلی نزدیک به این طرح است به همین دلیل می‌گویند طرح اجرای تصفیه فاضلاب است. امیدوارم با تامین اعتبار مشکل آب مردم حل شود.#
 

نظر شما‌
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد
آخرین اخبار