کد خبر: ۳۹۰
تاریخ انتشار: ۰۴ مرداد ۱۳۹۴ - ۰۸:۱۲
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
یادداشتی از فیروزه صابر
تمایل زنان به تحصیلات عالی در دهه اخیر انتظار دستیابی به شغل موردنظر خود و یا اساساً رسیدن به اشتغال را تقویت کرده است. به عبارتی اشتغال ازجمله مطالبات اصلی دختران جوان فارغ­‌التحصیل دانشگاهی است. با این حال نرخ بیکاری در این طیف بیش از متوسط نرخ بیکاری و حدود 7/21 درصد است.
فیروزه صابر
تصویر زنان در جمعیت فعال اقتصادی گویای آن است که میزان مشارکت اقتصادی آنان اندک است به طوری که حدود 5/14 درصد (سال 88) این جمعیت را مشمول می شود. نکته مهم تر آن که این نسبت در سال 84 به 17 درصد رسیده بود. نزول 5/3 درصدی این نسبت با توجه به آنکه بیش از 13 درصد (سال 87) جمعیت باسواد زنان دارای تحصیلات عالی هستند، نگران کننده است.
از طرفی مشاهده نرخ بیکاری زنان نسبت به نرخ بیکاری کل بیش از 5درصد افزونتر است به طوری که در سال 88 نرخ بیکاری جمعیت 10 سال به بالا در کل کشور 9/11 درصد است درحالی که این نسبت برای زنان 8/16 است. در سال 90 نیز به 7/17 درصد رسیده است.
این نسبت در برخی از استان ها سیر صعودی خود را می پیماید. کهکیلویه و بویراحمد 3/39، لرستان 8/36 ، چهارمحال و بختیاری 7/28 ، فارس 7/25، خوزستان 4/25، صدر لیست را به خود اختصاص داده­اند.
تمایل زنان به تحصیلات عالی در دهه اخیر انتظار دستیابی به شغل موردنظر خود و یا اساساً رسیدن به اشتغال را تقویت کرده است. به عبارتی اشتغال ازجمله مطالبات اصلی دختران جوان فارغ­‌التحصیل دانشگاهی است. با این حال نرخ بیکاری در این طیف بیش از متوسط نرخ بیکاری و حدود 7/21 درصد است. این نسبت در برخی از گروه های عمده رشته های تحصیلی پیشتازی زیادی را از خود نشان داده است به طوری که در کشاورزی، جنگلداری، شیلات 5/35، دامپزشکی 8/35 ، علوم کامپیوتر 32، صنعت و فراوری 1/30 درصد است. علیرغم آن جمعیت دارای تحصیلات عالی در شاغلان زن بیش از جمعیت در شاغلان مرد است.
از منظر دیگر تصویر زنان در بخش های مختلف اقتصادی (سال 87) نشانگر آن است که نسبت زنان در بخش خدمات با حدود 42 درصد بیش از سابر بخش هاست. این نسبت در مقایسه با سال 84 (38درصد) حدود 4درصد افزایش یافته است و در سال 90 بالغ بر 49درصد است. این نسبت در بخش کشاورزی 6/30 و در بخش صنعت 4/27 درصد است.
مقایسه این نسبت ها با جامعه مردان نشان می دهد که نسبت زنان در بخش کشاورزی بالغ بر 10 درصد بیش از مردان (3/19) است. اما در هریک از بخش های صنعت و خدمات 6 درصد کمتر از جامعه مردان است.
بررسی موقعیت زنان در گروههای عمده شغلی بیانگر این واقعیت است که دو گروه «قانونگذاران، مقامات عالی رتبه و مدیران» و «کارگرا ن ساده» تغییر درخور توجهی داشته اند. گروه نخست با نرخ رشد منفی (9/35-) طی سال های 84 تا 87 از 102518 به 65758 نفر و کارگران ساده با نرخ رشد منفی (6/44-) از 380624 به 210921 نفر رسیده است.
با وجود سهم تحصیلکردگی بالای زنان طی سال های 87-1384 ، گروه شغلی متخصصین از 732771 به 691361 نفر تقلیل یافته است.
موقعیت زنان در نقش کارفرما که به نوعی صاحب کسب و کار است از سال 1384 تا 1387 نسبت نزولی از خود نشان می دهد، به طوری که از 48364 نفر در سال 84 به تدریج کاهش و در سال 87 به 28533 نفر رسیده است.
روند کاهشی در جمعیت فعال اقتصادی و اشتغال محیط اقتصادی- اجتماعی جامعه زنان و به تبع آن کل جامعه را تهدید و آسیب های جدی را باعث خواهد شد. نشانه هایی از این آسیب ها در مطالعات اجتماعی و فرهنگی نمایان است.
افزایش تعداد زنان فارغ التحصیل دانشگاهی و تمایلات روبه فزونی زنان به اشتغال و استفاده از ظرفیت های علمی و اجرایی خود و از طرفی تعداد رو به تزاید زنان سرپرست خانوار و رفع نیازمندی های مالی و تأمین معاش زندگی و فراتر از آن نیاز به سهم حضور زنان در فرایند توسعه اقتصادی ضرورت توان­افزایی زنان را در مسیر خویش فرمایی، خوداشتغالی، کسب و کار و برای ایده های خلاق کارآفرینی را بیش از پیش نمایان می سازد.
نشانی از خیز، نگرانی و تدبیر از سوی دولتمردان که وظیفه اصلی این مهم را بر دوش دارند نیست، جامعه زنان دغدغه ای جدی در این باره در سر دارند. انگیزه، شناخت و ظرفیت سازی می طلبد.

منابع:
1- تحولات بازار کار زنان طی سال های 1388-1384
وزارت کار و امور اجتماعی- مردادماه 1389
2- نتایج آمارگیری نیروی کار- مرکز آمار ایران- بهار 1391

نظر شما‌
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد
آخرین اخبار