کد خبر: ۸۰۱۸
تاریخ انتشار: ۲۲ فروردين ۱۳۹۶ - ۱۳:۰۰
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
محمد زینالی اُناری *

محمد زینالی اناری

این روزها و چه بسا از اوائل آغاز فعالیت دولت تدبیر و امید که تورم را هدف کنترل قرار داده بود، واژه‌ای دیگر به میان آمد و آن «رکود» بود. هنوز حتی تغییراتی اعمال نشده بود و تورم کنترل نشده بود که اسم رکود به میدان آمد. اما رکود چه بود و چرا برای مبارزه با کاهش تورم به میدان آمد؟ اساسا تورم ابزاری پول ساز است و همیشه تورم برای بسیاری از بازاریان و سایه های پنهان بازار درآمدزایی خوبی داشته است و طبیعتا با کنترل آن سود خیلی ها از دست شان می رفت و باید نمی گذاشتند چنین اتفاقی بیفتد. 
در نتیجه، هنوز کنترل تورم به میان نیامده، گفتمانی را در بازار اشاعه دادند که همه را از رکود بنالاند. 
سپس رکود هم چه بسا برای مردم به یک باور تبدیل شد. حال بررسی رکود واقعی و رکود غیر واقعی باید توسط اقتصاددانان صورت بگیرد و بگویند که چه اتفاقی در عمل و در سبدهای خانوارها افتاد، اما به نظر می رسد دم زدن از رکود نه به خاطر مردم و به ویژه دهک های پایین، که بیشتر به خاطر کسانی صورت گرفت که روی تورم سفره پهن کرده بودند. مالکیت زمین و کالاهای با ارزش (مانند بازار پرافت و خیز سکه که یادمان هست)، از مشاغلی بود که برای خیلی ها نان و آب داشت. 

تورم چندین سوداگر دارد که یکی از آن دلالان هستند، یکی دیگر مالکانی که در وجود این عنصر سود می برند و در نهایت، کسانی که کارشان سوداگری کالاهای پر افت و خیز است. از این رو به این گروه زیان بزرگی در کنترل تورم وارد شد و از آن جا که دست و دهان بزرگی در بازار دارند، به سرعت از کاهش تورم نالیدند و به طور غیر مستقیم آن را در قالب گفتمان «رکود» بیان کردند. یکی از امکان های شیرین شدن بازار برای گروه های کوچک تجاری هم دست و دل بازی همین گروه‌های بزرگ و چرخاندن پول در بازار بود که به علت بی رغبتی و سودنگری این گروه، دیگر این دست و دلبازی تعطیل شد و گروه های ضعیف‌تر بازاری هم رکود را فورا حس کردند. 

حال می توان فهمید که رکود همان تورم است، چرا که وقتی در چنین اقتصادی تورم بالا برود، بازار شیرین می شود و گروه های بزرگ و کوچک بازاری سود می کنند و فشار به دهک های پایین و بخشهای تولیدی و خدماتی بیفتد البته، به جز آنان که نیم نگاهی به مالکیت دارند و تورم موجب شد اغلب مردم صفت دلال پیشگی را برای ارتقای عمودی در جامعه به خود بگیرند. با پیدایش گفتمان رکود، اگر چه برای این افراد تولیدات داخلی (همان شعار همیشگی اقتصاد مقاومتی و تولید ملی و ...) بی معنا است، فشارها به گروه های مختلف اقتصادی مجددا وارد شد تا مردمی که از تورم در ناله بودند، از بی تورمی هم در ناله باشند. 

*جامعه‌شناس و پژوهشگر فرهنگ عامه 
نظر شما‌
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد
آخرین اخبار