کد خبر: ۸۱۰۹
تاریخ انتشار: ۰۳ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۱۴:۳۹
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
آزاده تاج علي *
١)عباس جديدي به‌تازگي در فيلمي منتشرشده از خبرگزاري فارس، درباره شورا توضيح می‌دهد. او چند بار تپق می‌زند و به فكر فرو می‌رود كه به راستي شوراي شهر چند كميسيون دارد؟ پنج يا شش كميسيون. با اين اوصاف، دور از ذهن نيست كه مردمِ چهار‌ سال عضو نبوده، ندانند كه شوراي شهر دقيقا چه می‌كند و اعضايش بايد چه تخصص‌هايي داشته باشند كه در كميسيون‌هاي شورا به خلق خدا خدمت كنند.

٢)چندي است كه غيرتخصصي بودن بحث‌هاي شبكه‌هاي مجازي به يك جمله انجاميده است: شورا جاي غيرمتخصص‌ها نيست؛ موجي هم شكل گرفته كه شورا فقط به شهرسازان، معماران، حقوقدانان و «متخصصان» نياز دارد. اين جريان‌سازي با كم سن و‌ سال بودن شوراي اسلامي شهر تهران در ميان ديگر جوامع سياسي و اجتماعي، امري غريب نيست. ما درباره قواي سه‌گانه و مجلس شوراي اسلامي آشنايي بيشتري داريم و درباره شوراي شهر جز سال‌هاي اخير، عادت نكرده‌ايم كه حساسيت به خرج دهيم. در عين ‌حال شوراي شهر سال‌هاست كه فقط يك نام كلي است كه بايد قوانيني براي شهرداري وضع كند و بر عملكرد آن نظارت داشته باشد. اما آيا تصويب طرح‌ها و لوايح شورا فقط به يكي دو حوزه محدود می‌شود؟ همه اعضا بايد بروند در صحن علني فقط نرخ بليت مترو، نرخ مجوز طرح ترافيك يا قوانين شهرسازي و معماري تصويب كنند؟

۳)به استناد همه خبرگزاري‌ها، حتي در ‌سال دوم شوراي شهر چهارم، تركيب و وظايف اصلي اعضا در كميسيون‌ها پس از چند هفته غيبت و سفر منتخبان مردم مشخص شد. بار بزرگي از اتلاف سرمايه ملي و بيت‌المال كه از سردرگمي اعضا براي فعاليت‌هاي تخصصي‌شان حكايت داشت. شايد دير باشد اما بهتر است نام كميسيون‌هاي شورا در آستانه دور پنجم به شهروندان اطلاع‌رساني شود تا تخصص نامزدهاي اين دوره نيز بهتر محك بخورد و شبكه‌هاي مجازي و حتي رسانه‌هاي سنتي اقشار مختلف را به بي‌تخصصي متهم نكنند:
١: برنامه و بودجه ٢: سلامت و محيط‌زيست ٣: عمران و حمل‌ونقل ٤: فرهنگي و اجتماعي ٥: معماري و شهرسازي ٦: نظارت و حقوقي
در مرحله بعد، بياييم اطلاع‌رساني كنيم كه به‌عنوان مثال براي كميسيون فرهنگي و اجتماعي يا كميسيون سلامت و محيط‌زيست چه تخصص‌هايي نياز است يا بيشترين مصوبات شوراي چهارم به كدام كميسيون تعلق دارد. همچنين زيبنده است كه بدانيم رئيس كميسيون فرهنگي و اجتماعي در اين دوره براي چه موضوعي در تهران بيشتر فريادكشيده يا آشنايي او با نويسندگاني همچون محمود دولت‌آبادي يا هوشنگ ابتهاج يا ديگر زعماي فرهنگ كه در تهران منزل دارند، چه قدر است. در همين نگاه تخصصي و كندوكاوهاي اصولي در تخصص فرهنگي اعضا، نقش مهم روزنامه‌نگاران مشخص می‌شود؛ اشخاصي كه هم فعال فرهنگي هستند، هم عموم جامعه به نوشته‌هاي آنان اعتماد دارند و هم با اندكي فعاليت در گروه‌هاي اجتماعي، بهترين آشنا به مشكلات شهروندان به شمار می‌روند. بايد بررسي كرد كه چرا  روزنامه‌نگاران ايراني تخصص نظارت بر عملكرد شهرداري تهران را ندارند؟ بايد تحقيق كرد كه چرا روزنامه‌نگاران در سال‌هاي مختلف فعاليت‌شان براي درك بهتر مشكلات شهروندان آسيب‌پذير تاكنون بارها به ويلچرسواري، دستفروشي، گدايي يا كارتن‌خوابيِ ظاهري دست زده‌اند ولي اكنون نمی‌توانند به خانه منتخبان شهروندان تهراني راه بيابند. علاوه بر اين موارد، اكنون كه چند روزنامه‌نگار سياسي، اجتماعي براي شورا نام‌نويسي كرده‌اند، شايسته است شهروندان بدانند كه بيشتر آنان به مشي اصلاح‌طلبان نزديكند و شرط اصلي براي ورود آنان به شوراي شهر، افزايش شجاعت و صداقت‌شان در نظارت بر عملكرد شهرداري است؛ زيرا احتمال می‌رود چينش مديران آينده شهرداري اصلاح‌طلبانه باشد. بي‌شك در اين صورت چالش ورود نامزدان روزنامه‌نگار به شوراي شهر وارد مفاهيم جديدي خواهد شد. اينكه آيا يك روزنامه‌نگار اصلاح‌طلب خواهد توانست بر عملكرد شهردار اصلاح‌طلب به خوبي انتقادش از شهردار اصولگرا نظارت داشته باشد؟

* این یادداشت ابتدا در روزنامه شهروند منتشر شده است 
* خبرنگار و فعال رسانه‌ای 
نظر شما‌
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد
آخرین اخبار