کد خبر: ۸۲۰۷
تاریخ انتشار: ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۱۰:۰۵
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
محمد زینالی اُناری
سالهای آزگار صرفا نمایشگاه‌های ساده و عمومی در کل استان ها برگزار می‌شد و به تدریج چشمه کتاب و نشر خشک شده بود. کتابهای ترجمه و تالیفی پشت نوبت بودند و سالها انتظار میکشیدند تا مردم بتوانند رنگ رخسار آن¬ها را ببینند. هنگامی که دولت کتاب توانست فعالیت خود را آغاز کند، زمانی بود که دیگر بسیاری از مردم قبول کرده بودند هیچ کتاب جدیدی قرار نیست منتشر شود و تنها اکتفا شده بود به این که از جلو کتاب¬های فنی و مهندسی و گاج و علوی بگذریم و ببینیم مردم و به ویژه جوانان به رقابت تند تحصیلی مشغول شده و سپس به خارج از ایران هجرت میکنند. 
اما با ورود دولت تدبیر و امید به گود، فرهنگ و هنر تغییر جدی را به خود دید. همراه با این که خانه احزاب و خانه سینما باز می‌شد، کتاب از زندان ممیزی آزاد شده و راهی ویترین‌های کتاب شد. خیابان انقلاب، در این سه سال مدام رنگ عوض کرد و ویترین ها کتاب های تازه باز کردند. به جای تکرار نمایشگاه هایی که به توزیع کتابهای کم مایه پرداخت، حمایت هایی که از کتاب فروشی هایی که طول دوازده ماه به مردم فرهنگ تقدیم می کردند، آغاز شد. طول چهار سال به ویژه در زمانی که تخفیف های بیست درصدی توسط کتاب فروشی ها داده می شد، به جشنی از کتاب تبدیل شد. 
دیگر کتاب محدود به هفته کتاب و نمایشگاه کتاب نبود، دم عید جشن کتاب شده بود و آغاز تابستان و مهر هم به این گود پیوست. به جای کتاب های گاج و علوی که کارشان تربیت نخبه های مهاجر بود، این بار عموم مردم توانستند میدان جدیدی از فرهنگ را در کشور تجربه کنند. کمپین های کتاب، کاروان های کتاب و ... راه افتاد و کشور احساس کرد نبض فرهنگ و هنر می دمد. اگرچه در طول سالهای آزگار که موجب از بین رفتن ساختارهای قوی حامی تولید و مصرف فرهنگ شود، از بین رفته بود تا جایی که کتابخانه طهوری هم کم مانده بود بسته شود، اما با تیراژهای دویست تایی و صدتایی هم که شده نبض ها می زد. 
روشنفکری فقط به بیان بحث های فلسفی نیست. دولت، میدان روشنفکری عمومی برای عموم مردم ایجاد کرد. رمان ها، کتاب های فلسفه، تاریخ و اندیشه نوشته می شد و به راحتی و در زمان لازم به دست مردم می رسید. ایران، تجربه ی تازه ای از روشنگری و افزایش خرد و عقلانیت را به خود دید و این تغییری بود که در طول چهار سال دولت تدبیر و امید تجربه شد تا آن را بتوان دولت کتاب نامید. دولتی که تعلق و وابسته به کتاب باشد، دولتی است که اندیشه و تخصص را پرورش می دهد و به امید خدا با همین اندیشه ایران خواهد توانست بار دیگر عزم خود را برای ارتقای فرهنگ و ایمان جزم کند.

*پژوهشگر فرهنگ عامه 

نظر شما‌
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد
آخرین اخبار