کد خبر: ۸۵۳۹
تاریخ انتشار: ۲۰ خرداد ۱۳۹۶ - ۱۵:۵۲
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
شایان صارمی
شورای شهر یکی از کلیدی ترین و اساسی ترین واسطه های ایفای نقش مردم در تصمیم گیری و مدیریت بر فضای زندگی خود می باشد.به عبارت دیگر شورای شهر از مناسب ترین ساختارها برای اتصال جامعه مدنی به بدنه حاکمیت می باشند که نقشی مهم در طرح مسایل و مشکلات فضای زیست مردم وارایه راهکارهای منطقی و مردم محور در راستای بهبود شرایط زندگی و کاهش تنش های اجتماع در حیطه زندگی روزمره مردم دارند.با چنین تعاریفی به خوبی می توان برداشت کرد که حضور افراد با سابقه و توانمند فعال جامعه مدنی در شوراهای شهر نه تنها مفید بوده بلکه یک ضرورت حتمیست. افرادی که در طی سال ها با تحصیل و تجربه به موفقیت های چشمگیری در راستای فعالیت های مدنی رسیده اند بی شک می توانند در برنامه ریزی های شهری در جهت ارتقا فضای زیست و کاهش ناملایمات اجتماعی نقشی موثر داشته باشند.چرا که شورا با اتصال به بدنه حاکمیت می تواند ضمانت اجرایی لازم را برای ایده های کارشناسانه جامعه مدنی برآورده سازد این مسئله ضوررت حضور فعالان حوزه زنان را هم در مدیریت شهری نمایان می کند.

متاسفانه آنچه امروز شاهد هستیم تبدیل شدن شورا به یک نهاد کاملا سیاسی برای ورود افراد جدید و تازه کار (و یا افراد به دور مانده از قدرت)احزاب به بدنه حاکمیت هستیم.اما آنچه احزاب ضعیف امروزی جامعه ما به خوبی متوجه شده اند توانمندی های جامعه مدنی  و پایگاه اجتماعی گسترده و قدرتمند آن است.همین عامل است که موجب می شود تا پیش از انتخابات کاندیداهای شورای شهر از هر جناح و طیف نگاهی معطوف به تشکل های مردم نهاد برای ارایه برنامه و راهکار و استفاده از پایگاه های اجتماعی این تشکل ها دارند.در انتخابات مجلس شورای اسلامی دهم رویکرد احزاب اصلاح طلب به جامعه مدنی استفاده از توصیه ها و پیشنهادات،دریافت مطالبات اجتماعی و نیز راهکار و برنامه در جهت بهبود شرایط اجتماع بود.اما این نقش مشاوره ای جامعه مدنی با وجود تمام تلاش هایی که اعضای مختلف آن در جریان انتخابات انجام دادند پس از پیروزی نمایندگان اصلاح طلب و ورودشان به مجلس،درست در روزهایی که انتظار می رفت نمایندگان از برنامه و راهکارهای جامعه مدنی در صحن مجلس استفاده کنند،با بی مهری شدید روبرو شد.نمایندگان مجلس خیلی زود غالب مطالبات زنان را فراموش کردند و تعهداتشان پیش از انتخابات را ازیاد بردند!

اما جامعه مدنی ایران و به ویژه فعالان مدنی و فعالان حقوق #زنان که کار داوطلبانه در جهت رفع معضلات اجتماعی و حرکت به سوی توسعه همه جانبه را محور خود قرار داده اند در آستانه پنجمین انتخابات شورای شهر باز هم با قدرت وارد صحنه انتخابات شد و این بار علاوه بر نقش مشاوره و طرح مطالبات برای احزاب اصلاح طلب،افرادی با سابقه درخشان از میان خود به عنوان کاندیدای انتخابات شورا معرفی نمود.چرا که همانطور که پیش تر گفتیم حضور افراد با سابقه و توانمند فعال جامعه مدنی در شوراهای شهر نه تنها مفید بوده بلکه یک ضرورت حتمیست.اما این بار هم اگر چه در آغاز کار احزاب اصلاح طلب از حضور این افراد توانمند(به طور مشخص و بارز در پایتخت)استقبال کردند اما باز هم در زمان بسته شدن لیست نهایی کاندایداها،جامعه مدنی قربانی نگاه سیاسی به شورای شهر شد.و توانمندی و سال ها تجربه موفق این افراد در مقابل چند اسم سیاسی که بسیاری از آنها حتی کوچکترین فعالیت مثبت مدنی نداشتند نادیده گرفته شد!

تکرار این تجربه ناخوشایند اگر چه لابلای شور و هیجان پیروزی جریان اعتدال و اصلاحات در انتخابات گم شد.اما نباید فراموش کرد که این بی مهری پایدار نسبت به نمایندگان جامعه زنان و اقشار مختلف اجتماعی، منجر به آسیب های جدی در جهت دور شدن مطالبات مردم از نگاه ها و رویکرد حاکمیت خواهد شد.اصلاحات و اصلاح طلبی نام یک سری افراد نیست بلکه نام یک تفکر،اندیشه و رویکرد است و اگر برونداد رفتار احزاب اصلاح طلب با جامعه مدنی این نادیده گرفتن ها باشد در صحت نام اصلاحات برای چنین جریانات و احزابی شبهه ایجاد می شود اما همگرایی و همراهی هر چه بیشتر احزاب با جامعه مدنی و استفاده از نقش مشاوره ای تشکل های مردم نهاد که با سال ها تجربه در میان مردم شکل گرفته است موجب تقویت،اعتلا و پیشگیری از انحراف جریان اصلاح طلبی می شود.
نظر شما‌
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد
آخرین اخبار