کد خبر: ۸۷۱۹
تاریخ انتشار: ۰۴ مرداد ۱۳۹۶ - ۲۰:۰۰
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
سینا قنبرپور *

سینا قنبرپور

تصاویری از ذهنم می‌گذرند… تصاویری از کودکانی که ربوده شدند و هیچ گاه پیدا نشدند. تصاویر کودکانی که ربوده شدند و بعد جسدشان کشف شد. تصاویر کودکانی که هنوز والدین آن‌ها منتظر یک پاسخ قانع‌کننده از پلیس بشنوند. 
هنوز روزهایی که به عنوان دبیر گروه حوادث روزنامه اعتماد مصرانه پیگیر ماجرای ربوده شدن «محمدامین» پسر بچه‌ای که در شهر عقاب از توابع شهرستان جغتای خراسان رضوی ربوده شدجلوی چشمم است. «محمد جعفری» همکارم جزییات ماجرا را می‌جست و تلاش می‌کردیم با مطالبه از نمایندگان سبزوار، جغتای و جوین در مجلس انرژي و توان مضاعفی برای جستجوی این پسربچه ایجاد کنیم. 
ماجرای ناپدید شدن «محمدامین» وقتی پیچیده شد که دادستان شهر در مرحله تحقیق در جایی که نباید وارد می‌شد وارد شده بود و مهمترین سرنخ پلیس از دست رفته بود. کارآگاهان پلیس رد آدم‌رباها را تا خانه‌ای در اسفراین گرفته بودند ولی در آخرین لحظه اتفاقی که نباید می‌افتاد افتاد. موضوع فقط همین ماجرا نبود. یکی از دو متهم پرونده مردی بود که در مرحله تحقیقات جان باخت و راز ربوده شدن «محمدامین» در سینه‌اش باقی ماند که ماند. زنی که در این پرونده مورد تحقیق قرار داشت مدعی شد که «محمدامین» را در چاه‌های اطراف رها کرده‌اند. 
اما هیچ‌گاه نه از «محمدامین» ردی در چاه‌ها پیدا شد و نه حتی جسد او کشف شد. فشار «محمدرضا محسنی‌ثانی» و «رمضانعلی سبحانی‌فر» نمایندگان سبزوار و جوین و جغتای در مجلس به جلسه‌ای میان فرمانده نیروی انتظامی کشور و خانواده «محمدامین» در پایان سال ۱۳۹۲ انجامید ولی  … . 
اما ماجرای «محمدامین» چه ربطی به ماجرای «بنیتا» دارد؟
پرسش اصلی همین است. وقتی پلیس در سال ۱۳۷۹ شروع به تغییر و تحول در ابزار و امکانات خود کرد و مرکز فوریت‌های پلیسی ۱۱۰ را راه‌اندازی کرد تغییراتی در نحوه عملیات خود داد. به این معنا که از سیل عظیم تماس‌های مردمی تماس‌هایی که متوجه جرایم جنایی خاصی بودند پلیس خود را ملزم به حضور در مدت زمانی خاص که حدود ۳ تا ۷ دقیقه بود کرده بود. 
حال پرسش این است که آیا پلیس هیچ‌ دستورالعملی دارد که وقتی جرمی علیه یک کودک اعلام می‌شود دقایق و لحظه‌ها را غنیمت شمارد؟
یکی از نخستین اصول اولیه کشف جرم به ویژه در مورد قتل صحبت از «۴۸ ساعت طلایی» رسیدگی است. کارشناسان کشف جرم معتقدند مهمترین سرنخ‌های رسیدگی به جرم و کشف عامل آن به ویژه در قتل در ۴۸ ساعت طلایی پس از وقوع آن به دست می‌آید.
آیا استاندارد و دستورالعملی برای رسیدگی به جرایمی که در مورد کودکان به وقوع می‌پیوندد وجود دارد؟
گاهی اوقات  به احتمال اینکه حالا بچه‌است و بازی می‌کرده و پیدا می‌شود موضوع مربوط به کودکان را خیلی سهل می‌پندارند و کمتر در همان لحظه و زمان اعلام اقدامی از سوی پلیس صورت می‌گیرد. 
چه بسا بسیاری از موقعیت‌های سهل‌ و ساده فرصت‌هایی برای کودک‌آزاران شده است. 

تصویری از امیرعلی یکی از دو قربانی خردسال بهارستان درزمستان۱۳۹۱

ماجرای  «امیرعلی» کودکی که در شهرستان بهارستان در محدوده اسلام‌شهر و رباط‌کریم ربوده ، مورد آزار قرار گرفت و سپس به قتل رسید دومین ماجرایی بود که در این محدود در زمستان سال ۱۳۹۱ روی داد. 
گاهی همین پرسش مطرح می‌شود که وقتی علیه کودکی جرمی اعلام می‌شود ولو آنکه سهل و ساده باشد یا پیچیده چه باید کرد؟
اینجاست که حسرت می‌خوریم چرا نظیر فیلم‌های آمریکایی و اروپایی وقتی گمشدن کودکی را گزارش مي‌کنند تیم‌های مختلف تشکیل نمی‌شود و به صورت دشت‌بانی شروع به جستجوی منطقه نمی‌کنند؟ چرا سگ‌های پلیس فقط برای موادمخدر کاربرد دارد و در چنین مواقعی پلیس از سگ استفاده نمی‌کند؟
در مورد ماجرای بنیتا پرسش‌های بسیاری هست؟
آیا در فاصله ۲۹تیر۱۳۹۶ تا دیروز که پس از کشف خودرو جسد بنیتا هم در پاکدشت کشف شده دوربین‌های کنترل ترافیک و دوربین‌های پلیس رصد شده‌بودند؟
آیا اساساً این دوربین‌ها به جز جریمه کردن مردم برای امنیت زندگی مردم هم کاربردی دارد؟ آیا واقعاً پلیس در فاصله ۲۹تیر تا ۳ مرداد فقط به این پرونده به شکل یک سرقت ساده خودرو نگریسته یا از محل وقوع سرقت تمامی دوربین‌ها و خودروهای پلیس با موضوع درگیر شده‌اند؟
از زمان ثبت شکایت مشخصاً چه اقداماتی توسط پلیس صورت گرفته است ؟
سال‌هاست به عنوان خبرنگار حوادث و در پی نشست و برخاست با مسئولان مختلف به ویژه پلیس این موضوع را می‌دانیم که سارقان خودرو به سرعت خودرا به شهرهای اطراف تهران می‌رسانند. آیا پلیس در پی اعلام سرقت خودروی پدر بنیتا به فرماندهان شهرهای اطراف  نظیر بهارستان، اسلامشهر، رباط‌کریم و پاکدشت و قیامدشت اعلام کرده بود؟
دو سال قبل خانواده‌هایی از استان گیلان از مفقود شدن دختربچه‌هایشان گفتند و اینکه هیچ‌گاه بچه‌هایشان پیدا نشده‌اند. 
این روزها حساسیت درباره ماجرای آتنا سبب شد مطالبه‌ای از نمایندگان مجلس شورای اسلامی جدی شود که موضوع کودک‌آزاری را دوباره پی‌بگیرند. اما همه چیز در خلاءهای قانونی خلاصه نمی‌شود. 
اینکه پلیس ما ساده از کنار وقایع نگذرد. اینکه ما ساده از کنار وقایع نگذریم. 
امروز صبح که خبر کشف جسد بنیتا منتشر شد تصاویر بسیاری از جلوی چشمم گذشت و این پرسش که آیا قرار نیست از این خبرهای تلخ تجربه‌ای اندوخته شود؟ آیا قرار است هربار که چنین اتفاقی روی داد فقط ما خبرتلخی را برای هم روایت کنیم و غصه بخوریم؟ آیا قرار نیست برای بهبود شرایط و امنیت بیشتر خودمان و به ويژه کودکانمان تغییراتی در سیستم‌های اجرایی کشورمان ایجاد کنیم؟ آیا قرار نیست به پلیس هایمان آموزش دهیم وقتی پای یک کودک در میان است  دوختن زمین و زمان به یکدیگر کمترین کاریست که می‌توانید انجام دهید؟

*روزنامه‌نگار و سردبیر کلیدملی 
نظر شما‌
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد
آخرین اخبار