کد خبر: ۹۱۳۷
تاریخ انتشار: ۲۱ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ۲۳:۱۳
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
کلیدملی :‌ ورود، فعالیت، اظهارنظر و پیام رسانی در سطحی نامحدود و رها از قیود قانونی یا عرفی و اخلاقی امکانی است که برخی پیام رسان های تلفن همراه و شبکه های اجتماعی برای کاربران خود مهیا می سازند.
برخی پیام رسان ها با پوشانده نگاه داشتن شماره و دیگر اطلاعات کاربران، فضایی را در اختیار آنان قرار می دهند که می تواند جولانگاه انواع و اقسام فعالیت های مجازی باشد. به همین خاطر هویت پوشیده و عدم الزامی برای مسوولیت پذیری در قبال کنشگری سایبری، نوعی شیفتگی را به استفاده از پیام رسان های دارای فضای «آنارشیک» به وجود می آورد.
ایجاد چنین فضایی از سوی گردانندگان برخی پیام رسان های رایج در بسیاری از کشورها با توجیه ایجاد ارتباط و پیام رسانی امن از طریق کدگذاری انتقال داده ها، تضمین آزادی بیان و فعالیت در فضای سایبر صورت می پذیرد. البته تجاربی چون سوء استفاده «فیسبوک» از اطلاعات 87 میلیون کاربر و انتقال این اطلاعات به موسسه «کمبریج آنالتیکا» در جهت پیروزی کارزار انتخاباتی «دونالد ترامپ» نشان داد هیچ تضمینی برای فاش نشدن این داده های کدگذاری شده در جهت مقاصد سیاسی و مطامع اقتصادی صاحبان پیام رسان ها وجود ندارد.
ویژگی دیگر چنین شبکه های پیام رسانی، برکناری از قوانین و مقررات واحدهای ملی و حتی هنجارهای فرهنگی و مدنی کشورها است. حد نهایی نظارت در این شبکه ها دریافت گزارش های مکرر مزاحمت یک کاربر خاص برای سایر کاربران است که بدون بررسی و اتوماتیک به مسدود شدن موقت یا دائم یک خط تلفن همراه و نه صاحب آن می انجامد.
از دید طرفداران استفاده از پیام رسان های خارجی، این نرم افزارها شقوق گوناگون آزادی را در عرصه ارتباطات مجازی فراهم می آورند و به رغم هشدارها، تبعاتی امنیتی را بر آنان تحمیل نخواهد کرد. از این منظر، این قوانین فعالیت سایبری در قلمروهای ملی است که به «مسوولیت» و «مجازات» موضوعیت می دهد و اساسا پمپاژ اطلاعات به مجاری تحت کنترل پیام رسان هایی که تعهدی به دولت ها ندارند، تهدیدی را متوجه کاربران نمی سازد.
واقعیتی که در این میان کمتر به چشم می آید بی دفاع شدن کاربران در برابر انواع کلاهبرداری و جرایمی است که در شبکه های مجازی صورت می گیرد. به عبارتی تا کاربری دچار چنین آسیبی نشده باشد ابعاد بی پشتوانگی و عدم امکان پیگیری موثر را در فضای آنارشیک مجازی درک نخواهد کرد.
تشابه چالش های اینچنین در فضای مجازی را با پدیده ای چون پول مجازی می توان به شکلی آشکارتر مشاهده کرد؛ ارزشی بدون پشتوانه و اعتبار مقبول بانک مرکزی کشورها که تنها به الگوریتم‌های رمزنگاری رایانه‌ ای وابسته است و هیچ نهاد متمرکزی آن را ضمانت نمی کند.
«بیت کوین» بدون داشتن ماهیتی حقیقی روی سخت افزارهایی جای می گیرد که خود در معرض سرقت است یا به صورت مستمر با احتمال هک شدن روبرو است. از این رو به دلیل عدم امکان ردگیری تراکنش های انجام شده، سرمایه اقتصادی افراد چون سرمایه امنیتی- اطلاعاتی کاربران در معرض رسوخ و نابودی قرار می گیرد.
بهره گیری از اطلاعات شهروندان یک کشور در پیام رسانی خارجی به صورت مستقیم با امنیت عینی و وجودی افراد گره خورده است. شبکه های مجازی علاوه بر توانایی برنامه ریزی و تاثیرگذاری هوشمند و ناخودآگاه بر ذهن و عمل مخاطبان، مجموعه ای از اطلاعات را از میلیون ها کاربر در اختیار می گیرند؛ اطلاعاتی که تحلیل و جمع بندی آن می تواند فرمول های شگفت آوری را در مورد عادات، رفتار و واکنش های جمعی در صورت مواجه با بزرگترین تهدیدات امنیتی نظیر حمله نظامی در اختیاز کشورهای بیگانه قرار دهد، علاوه بر اینکه کدگذاری داده ها به سیاق گردانندگان بسیاری از پیام رسان های خارجی به گونه ای بوده که هماهنگی های شماری از عملیات تروریستی در پیام رسان های مزبور صورت گرفته است.
به این ترتیب بهره گیری از پیام رسان هایی با ضریب مبهم امنیت را می توان مجرایی برای رخنه در سرمایه اطلاعاتی- امنیتی کاربران و نیز حریم دفاعی واحدهای ملی در نظر گرفت.
   

نظر شما‌
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد
آخرین اخبار