کد خبر: ۹۳۱۹
تاریخ انتشار: ۲۸ آبان ۱۳۹۷ - ۱۸:۵۷
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
مديران نمي‌توانند سختگيرانه‌تر از آيين‌نامه اجرايي مدارس عمل كنند
فرحناز مينايي‌پور، مديركل امور زنان و خانواده وزارت آموزش و پرورش مي‌گويد كه بر اساس قانون هيچ مديري اجازه اجباري كردن چادر را ندارد، هرچند آموزش و پرورش به صورت دقيق روي چگونگي اعمال قانون پوشش در مدارس نظارتي ندارد اما در صورت گزارش موارد تخطي از قانون به مدرسه‌ها تذكر مي‌دهد
کلیدملی : روزنامه اعتماد امروز در گزارشی به قلم زهرا چوپانكاره موضوعی در مدارس دخترانه را مورد بررسی قرار داده است. البته موضوع مربوط به یکی از شهرستان‌های استان کرمان بوده است ولی می‌تواند در هر جای کشور اتفاق افتد. مشروح این گزارش را در ادامه می‌خوانید : 
 ***
فصل پنجم از آيين‌نامه اجرايي مدارس به پوشش و لباس دانش‌آموزان اختصاص دارد، فصل كوتاهي شامل 4 ماده كه يكي از آنها به صورت اختصاصي در مورد پوشش دختران دانش‌آموز است. با اين حال برخي مدارس هم هستند كه بندها و ماده‌هاي دلخواه خودشان را به اين آيين‌نامه اضافه مي‌كنند تا شرايط را براي لباس پوشيدن دانش‌آموزان دختر سختگيرانه‌تر كنند؛ بندهاي نانوشته‌اي مانند اجبار به پوشيدن چادر كه در هيچ جاي آيين‌نامه اجرايي مدارس جايي ندارد.
«پوشش دانش‌آموزان دختر شامل 1) چادر، مانتو، شلوار، مقنعه 2) مانتو، شلوار و مقنعه است. تبصره 1 ـ چادر بهترين حجاب و مناسب‌ترين پوشش است. شايسته است مديران مدارس ضمن رعايت عدم اجبار، دانش‌آموزان دختر را به استفاده از آن تشويق و توصيه كنند. تبصره 2 ـ رنگ مانتو، شلوار و مقنعه دانش‌آموزان دختر بايد ضمن توجه به شرايط سني و جغرافيايي از ميان رنگ‌هاي مناسب انتخاب شود.» اين بند 67 آيين‌نامه اجرايي مدارس است كه در آن البته از مديران مدارس مي‌خواهد كه دانش‌آموزان را به استفاده از چادر تشويق كنند اما « رعايت عدم اجبار» در آن ذكر شده است. همين موضوعي بود كه چندي پيش تبديل به چالشي ميان مدير مدرسه يكي از شهرستان‌هاي استان كرمان با اولياي دانش‌آموزان شده بود تا اينكه برخي از والدين دست به دامن يك سايت خبري محلي شدند.
مادر يكي از دانش‌آموزان به «اعتماد» مي‌گويد: ‌«در مدرسه دخترم يك سري كارهاي ساخت و ساز انجام مي‌شود و چادرش هميشه خاكي مي‌شد، بهش گفتم ديگر سرت نكن اما از ترسش چادر را روي دستش مي‌انداخت. يكي دو بار مدير جلوي بچه‌ها صدايش كرده بود و بهش تذكر داده بود كه چادرش را بپوشد. خودش مي‌گويد كسي را اجبار به پوشيدن چادر نمي‌كند اما از نظر ما اين اجبار است. چون دخترم مي‌گويد كه بعضي وقت‌ها پشت بچه‌ها قايم مي‌شود تا مدير مدرسه نبيندش.» او مي‌گويد كه هنگام ثبت‌نام در اين مدرسه هيچ صحبتي از اجباري بودن نوع پوشش نبوده است: ‌« فقط موقع ثبت‌نام يك برگه به ما دادند كه شرايط فرم مدرسه را توضيح داده بود، بدون اينكه حرفي از چادر باشد. امسال هم در مورد فرم مدرسه يك بند اضافه كرده بودند كه فكر كنم اين را هم از خودشان اضافه كرده‌اند كه طول مانتو بايد 15سانتي‌متر پايين‌تر از زانو باشد.» در مدرسه‌اي كه دخترش تحصيل مي‌كند، مثل اغلب مدرسه‌هاي دخترانه بعضي‌ از دانش‌آموزان چادري هستند و برخي نه. اما در اين مدرسه آنهايي كه چادري نبودند از ترس تذكرها و برخورد مدير چادري شدند: ‌«بعضي از بچه‌ها از ترس چادر را همراه‌شان برمي‌دارند، يا دست‌شان مي‌گيرند يا توي كيف‌شان مي‌گذارند. تا قبل از اينكه خبر اين موضوع منتشر شود بچه‌ها خيلي مي‌ترسيدند كه از مدير مدرسه تذكر بگيرند ولي حالا چند روزي است مدير از دفتر هم بيرون نمي‌آيد و كاري به بچه‌ها ندارد.»
افزوده شدن به ميزان شكايت‌هاي والدين بعد از رسانه‌اي شدن اين موضوع باعث شد كه آموزش و پرورش منطقه به مدير مدرسه تذكر بدهد: «وقتي خبر در سايت كار شد همه دانش‌آموزان ديگر هم شكايت‌شان را در بخش نظرها نوشتند. بعد يك نفر از آموزش و پرورش آمد و توضيح داد كه دو نوع پوشش داريم: پوشش برتر و پوشش كامل. پوشش برتر چادر است اما براي پوشش كامل لازم نيست بچه‌ها را به پوشيدن چادر اجبار كرد. بعد از پيگيري آموزش و پرورش به نظرم موضوع حل شده. اين منطقه كوچك است، همه به هر حال پوششان را رعايت مي‌كنند. دختر خود من غير از محيط مدرسه خيلي جاها چادر سرش مي‌كند ولي وقتي دخترم با سرويس مي‌رود مدرسه و آنجا هم معلم مرد ندارند، چرا بايد چادر سرش كند. كوله‌پشتي‌هاي‌شان سنگين است، هوا كه سرد مي‌شود پالتو دارند اصلا نمي‌توانند چادر را روي سرشان نگه دارند.»
در شهرهاي كوچكي كه دست كم در فضاي عمومي اغلب شهروندان ظواهر مذهبي را رعايت مي‌كنند، مدرسه‌ها گاهي سخت‌گيري‌هاي مضاعفي بر دانش‌آموزان اعمال مي‌كنند. مانند همين مدرسه كه به قول اين مادر، فضاي شادي ندارد: «...، دخترم ديگر دارد از مسائل مذهب زده مي‌شود. همه كارها را در يك محيط خشك انجام مي‌دهند، براي بچه‌ها فضاي شاد فراهم نمي‌كنند و همه اينها كنار هم نتيجه عكس روي بچه‌ها مي‌گذارد.»
اجبار، دين‌گريزي مي‌آورد
فرحناز مينايي‌پور، مديركل امور زنان و خانواده وزارت آموزش و پرورش مي‌گويد كه بر اساس قانون هيچ مديري اجازه اجباري كردن چادر را ندارد، هرچند آموزش و پرورش به صورت دقيق روي چگونگي اعمال قانون پوشش در مدارس نظارتي ندارد اما در صورت گزارش موارد تخطي از قانون به مدرسه‌ها تذكر مي‌دهد: ‌«ما به صورت خاص روي اينكه مدارس چه نكاتي را تبديل به قانون مي‌كنند نظارت نداريم اما تذكر مي‌دهيم. اجبار به پوشيدن چادر قانوني نيست و هيچ مدرسه‌اي هم نمي‌تواند آن را اجباري كند. تا جايي كه مي‌دانم تنها مدارس شاهد هستند كه پوشيدن چادر را جزو قوانين خود دارند اما ساير مدارس شامل اين مورد نمي‌شوند. والدين مي‌توانند چنين مواردي را به آموزش و پرورش اطلاع دهند و ما پيگيري مي‌كنيم چون مدير مدرسه اجازه الزامي كردن را ندارد.» مينايي‌پور به «اعتماد» مي‌گويد كه اجبار در پوشيدن چادر اگر انتخاب خود دانش‌آموزان نباشد منجر به دين‌گريزي مي‌شود: «ببينيد ما حجاب چادر را پوشش برتر مي‌دانيم و بايد سعي كنيم از لحاظ اعتقادي و بنيه دانشي و معرفتي دانش‌آموزان را به حدي برسانيم كه خودشان به اين نتيجه برسند كه چادر پوشش برتر است و آن را انتخاب كنند. اما اينكه آن را الزامي كنيم نتيجه عكس دارد و سبب مي‌شود بچه‌ها دين‌گريز بار بيايند. بچه‌ها بايد به مرحله‌اي برسند كه تشخيص دهند كه اگر حجاب را رعايت كنند براي خودشان، جامعه‌شان و آينده‌شان خوب است. براي همين چادر سر كردن به زور نتيجه عكس مي‌دهد.»
مينايي‌پور مي‌گويد كه بر اساس قانون پوشش اسلامي را مي‌توان در همان مانتو و شلوار و مقنعه ديد و رنگ هم كه به صورت متعارف آموزش و پرورش تعيين مي‌شود، هر قدر سن دانش‌آموزان دختر از كودكي به سوي نوجواني مي‌رود، رنگ‌ها تيره‌تر مي‌شوند يا به قول او تبديل مي‌شوند به رنگ‌هايي كه عرف جامعه هستند: ‌« معمولا براي سن‌هاي پايين‌تر رنگ‌هاي متنوع‌تري در فرم مدرسه استفاده مي‌شود اما براي دانش‌آموزان سال‌هاي بالاتر از رنگ‌هاي ترجيحا تيره و متعارف‌ جامعه استفاده مي‌شود يعني نمي‌توانند خيلي رنگ‌هاي روشن بپوشند. به لحاظ قد و اندازه فرم هم بايد پوشش متعارف نظام آموزشي رعايت شود. اينكه اندازه مانتو هم اينگونه تعيين شود (15 سانتي‌متر زير زانو كه مادر دانش‌آموز كرماني به آن اشاره كرده بود) باز غيرقانوني است و ما پيگيري مي‌كنيم.»
او البته در پخش نوحه در زنگ تفريح مدارس اشكالي نمي‌بيند: ‌«در دهه محرم اينكه نوحه پخش شود چيز متعارفي است و مدرسه‌ها اين كار را مي‌كنند و ما هم وقتي دانش‌آموز بوديم همين تجربه را داشتيم. بچه‌ها بايد با ارزش‌هاي ديني آشنا شوند و متناسب با اعياد و مناسبت‌ها فعاليت‌هاي پرورشي‌شان را تنظيم كنيم. يعني اگر فقط منحصر به ايام محرم باشد مشكلي ندارد.»
نظر شما‌
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد
آخرین اخبار