کد خبر: ۹۴۰۴
تاریخ انتشار: ۱۲ بهمن ۱۳۹۷ - ۲۰:۳۷
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
جاي خالي رعايت موازين حرفه‌اي در انتشار اخبار مشهود است
اکبرنصراللهی استاد ارتباطات با اشاره به دو حق مخاطب يعني حق دانستن و حق داشتن امنيت رواني توضيحات خود را اينگونه كامل مي‌كند: روزنامه‌نگاران بايد هر دو حق مخاطب را مورد توجه خود قرار دهند و نه اينكه يك حق را بر حق ديگر ارجح بدانند. خبرنگاران بايد آنچه در پيرامون آنها مي‌گذرد را براي مردم منعكس كنند تا مردم بتوانند در تصميم‌گيري‌هاي خود به درستي عمل كنند و قضاوت درستي از خود بروز دهند.
کلیدملی - سينا قنبرپور : نهمين همايش «سلامت روان و رسانه» با محور «خشونت» در حالي هفتم و هشتم بهمن‌ در محل سازمان هلال احمر برگزار شد كه هنوز در ايران رسانه‌ها دستورالعمل و قوانيني براي چگونگي انتشار اخبار خشونت‌آميز ندارند. با اين حال کرسی یونسکو در آموزش سلامت و انجمن علمی روان‌پزشکان ایران بنا دارند در پنل‌هاي مختلفي با عناويني چون «مسئله ملي خشونت»، «شهر و خشونت»، «خشونت و شبكه‌هاي اجتماعي مجازي»، «خشونت‌هاي خانگي پنهان و آزارهاي جنسي» و «بازنمايي خشونت؛ سلامت و روان» به بررسي اين موضوع بپردازند. اين در حالي است كه به نظر مي‌رسد مهمترين مولفه در مقوله «سلامت روان» و «رسانه» اعضاي تحريريه‌ها اعم از خبرنگاران، دبيران گروه‌ها و سردبيران باشند ولي در اين همايش كمتر حضور آنها به جز در ميزگرد «بازنمايي خشونت؛ سلامت و روان» كه روز هشتم بهمن با مسئوليت «حسن نمكدوست» برگزار شد ملموس است. از سوي ديگر عمده‌ترين خبرنگاراني كه با مقوله خشونت سر و كار دارند خبرنگاران گروه حوادث و بعد گروه اجتماعي هستند. پرسش اين است كه اين خبرنگاران تا چه اندازه مخاطب چنين همايشي هستند و آيا دستورالعملي براي شيوه خبرنويسي و كار آنها در انعكاس خشونت وجود دارد؟ موضوعي كه «اكبر نصراللهي» استاد ارتباطات دانشگاه و نويسنده كتاب « راهنماي پوشش خبري در رسانه‌ها » در پاسخ به آن مي‌گويد: متاسفانه هيچ‌دستورالعملي براي انتشار اخبار مربوط به خشونت در كشور نداريم و اين اشكال مهم رسانه‌هاي ماست. بنابراين لازم است در چنين همايش‌هايي بحث شود و خود خبرنگاران ، مديران مسئول، دبيران و سردبيران هم مشاركت كنند تا به همراه كساني كه دغدغه سلامت مردم را دارند بتوانند دستورالعمل چگونگي انتشار اخبار خشونت را تدوين كنند.»

اکبر نصراللهی

كارگاهي براي خبرنگاران
«آيلين مردانپور» دبیر اجرایی کرسی یونسکو و همایش «سلامت روان و رسانه» با اشاره به اهداف اين كار مي‌گويد: هدف يونسكو ايجاد زمينه‌هاي لازم براي جوامع‌يادگيرنده است و يونسكو در زمينه‌هاي آموزشي، علمي و فرهنگي تلاش مي‌كند تا آموزش براي اقشار مختلف را فراهم كند. با اين هدف تا كنون همايس «سلامت روان و رسانه» برگزار شده و نتايج و بازخوردهاي هشت دوره پيشين منجر به ادامه كار آن شده و مشخص شده كه اين همايش‌ها بي‌تاثير نبوده است. 
مردانپور در پاسخ به اين پرسش كه خبرنگاران به عنوان محور اصلي توليد محتوا در رسانه‌ها تا چه اندازه مخاطب اين همايش هستند توضيح مي‌دهد: علاوه بر اينكه خود رسانه‌ها به اين همايش و چگونگي اجراي آن مي‌پردازند در كميته تخصصي كه مربوط به رسانه و سلامت روان تشكيل شده عضو اصلي و ثابت هستند و با همكاري بين‌بخشي مي‌توانيم آثار اين همايش را بسط و گسترش دهيم. دبیر اجرایی کرسی یونسکو همچنين مي‌گويد: حضور خبرنگاران حوادث براي ما بسيار مهم بوده و در كارگاهي كه تابستان امسال برگزار شد از ديدگاه‌هاي آنان و ديدگاه كارشناساني چون «مريم رسوليان» بهره گرفتيم‌ و بازخوردهايي كه از برگزاري آن كارگاه مقدماتي گرفتيم قرار بر اين شد دومين كارگاه با موضوع رسانه و نقش آن در سلامت روان است نيز براي خبرنگاران برگزار شود. 

جاي خالي رويكرد حل مساله در همايش‌ها 
پرسشي كه در برابر برگزاري همايش‌هاي مختلف در كشور به ويژه در شرايطي كه هيچ دستورالعملي براي چگونگي انتشار اخبار خشونت در رسانه‌ها نداريم اين است كه آيا اين همايش‌ها مي‌توانند موثر واقع شوند و مشكلي از مشكلات جامعه برطرف كنند؟
اكبر نصراللهي استاد ارتباطات با تاكيد بر اينكه برگزاري همايش براي همايش كه نوعي گزارش كار دادن است دردي را دوا نمي‌كند؛ مي‌گويد: اگر كارگاه‌هايي كه طراحي و برگزار مي‌شود استاندارد باشد و آنهايي كه حرف مي‌زنند يعني استادان، سخنرانان و مدرسان و آنهايي كه شنونده‌اند به عنوان مخاطبان با دقت انتخاب شوند و متناسب با نياز مخاطبان محتواي كارگاه‌هاي همايش تدوين و تهيه شود؛ قطعا مي‌تواند مفيد باشد. 
از نظر نصراللهي در همايش‌هايي كه در كشورمان برگزار مي‌شود مخاطبان و سخنرانان با دقت انتخاب نمي شوند. او توضيح مي‌دهد: ما در همايش‌ها با اين دو مشكل مواجهيم كه افراد شركت‌كننده علاقمند آن مبحث نيستند و يا آنهايي كه به عنوان سخنران و استادان يا مدرسان انتخاب مي‌شوند خيلي دقيق و متناسب با ضرورت‌ها و تخصص‌ها انتخاب نمي‌شوند.  مولف كتاب « اهنماي پوشش خبري در رسانه‌ها » مي‌افزايد: خيلي شفاف و روشن بگويم و بدون تعارف كه بسياري از همايش‌ها ناظر بر حل مسئله نيست. 

چگونه اخبار تلخ منتشر كنيم؟
بحثي كه همواره در مطبوعات مطرح بوده تفاوت‌هاي بين جذابيت خبر خوب و خبر بد بوده‌ است و اينكه آيا با انتشار خبر بد ما به عنوان اهالي رسانه سياه‌نمايي و نااميدي را ترويج مي‌كنم؟ واقعيت اين است كه مردم خبرهايي با ارزش خبري برخورد را مي‌پسندند و آن را پيگيري مي‌كنند. براي همين است كه هنوز اخبار حوادث جزو پرمخاطب‌ترين اخبار رسانه‌هاست و مردم اخباري كه از وقوع قتل، آدم‌ربايي يا انواع سرقت مي‌خوانند را بر اخبار ديگر ترجيح مي‌دهند. اما آيا كاهش خشونت از طريق عدم اطلاع‌رساني اخبار خشن ممكن است؟ «اكبر نصراللهي» با اشاره به اينكه خبرنگار مسئول انتخاب اخبار خوب و بد نيست و وظيفه‌اش صرفا انعكاس حرفه‌اي اخبار است مي‌گويد: خبرنگاران وظيفه دارند هر دو نوع خبر را منعكس كنند ولي در عين حال حتما بايد ملاحظات را رعايت كنند و مديريت كنند كه به همان ميزان خبر بد خبر خوب هم منتشر كنند. با اين توضيح كه مردم حق دارند اخبار مثبت و اخبار منفي را بخوانند. 
اين استاد ارتباطات دانشگاه همچنين با اشاره به دو حق مخاطب يعني حق دانستن و حق داشتن امنيت رواني توضيحات خود را اينگونه كامل مي‌كند: روزنامه‌نگاران بايد هر دو حق مخاطب را مورد توجه خود قرار دهند و نه اينكه يك حق را بر حق ديگر ارجح بدانند. خبرنگاران بايد آنچه در پيرامون آنها مي‌گذرد را براي مردم منعكس كنند تا مردم بتوانند در تصميم‌گيري‌هاي خود به درستي عمل كنند و قضاوت درستي از خود بروز دهند. 
نصراللهي با تاكيد بر اينكه رسانه‌ها بايد آموزش ببينند كه اخبار زشت و نازيبا را چگونه منعكس كنند به گونه‌اي كه امنيت روحي و رواني مخاطب آسيب نبيند مي‌افزايد: ساز و كارهاي اصولي براي انتشار اخبار منفي وجود دارد و اين به معناي آن نيست كه انتشار اخبار مثبت هم ملاحظه‌اي ندارد زيرا گاهي اگر شيب انعكاس خبر مثبت را رعايت نكنيم هيجاناتي با خود به همراه دارد كه گاه تبعات منفي ايجاد مي‌كند.  نويسنده كتاب «راهنماي پوشش خبري در رسانه‌ها» چگونگي انتشار اخبار تلخ در عين حال كه موجب نااميدي نشود را مورد توجه قرار مي‌دهد و مي‌گويد: بيشتر رسانه‌هاي ما نمي‌دانند چگونه اخبار تلخ را منتشر كنند و همين موجب آن مي‌شود كه انبوهي از اخبار منفي و خشونت‌آميز و تصاوير آنها منتشر شود و سبب لطمات جبران‌ناپذيري شود. اين اتفاق سبب مي‌شود تا آستانه تحمل مخاطبان در قبال اين خشونت‌ها بالا و بالاتر رود و حساسيت آنها نسبت به اخبار خشن كم شود. 
نصراللهي همچنين با اشاره به اينكه در ماجراي تيراندازي به دانش‌آموزان در ايالت كنيتيكت آمريكا كه 200 دانش آموز كشته شدند رسانه‌ها حتي يك فريم از تصاوير جنازه يا خون منتشر نكردند توضيح مي‌دهد: در دنيا براي انتشار اخبار منفي دستورالعمل و مقرارت دارند و در تعارض با حقوق قربانيان و خانواده آنها نيز اقدامي انجام نمي‌دهند. بنابراين لازم و ضروري است كه خبرنگاران، دبيران گروه‌ها، سردبيران، مديران‌ مسئول و حتي سياستمداران ما ياد بگيرند حتي وقتي مي‌خواهند از يك حادثه بهره سياسي بگيرند چگونه اين كار را انجام دهند و نحوه انتشار آن تصاوير و اخبار حوادث جزو استثناها باشد. اين در حالي است كه رسانه‌ها بايد انتشار اخبار خشونت‌آميز را با دو محور عبرت‌آموزي و راه‌حل محوري انجام دهند و راهبردشان اين دو مولفه باشد. اين استاد دانشگاه با تاكيد براينكه توليد و انتشار سونامي‌وار اخبار منفي علنا مثل شليك به روح و روان افراد جامعه است مي‌گويد: ما به عنوان رسانه بايد حواس‌مان باشد كه قرار است آگاهي و اطلاع‌رساني كنيم و قرار نيست حقوق مخاطب اعم از دانستن و داشتن امنيت رواني را نقض كنيم. 
نظر شما‌
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد
آخرین اخبار